ලංකාවේ ජීවත් වෙන්න මසකට කොපමණ මුදලක් ඕනේද? එක් අයෙකුගේ අවම වියදම රු. 17,117 දක්වා ඉහළට !

 

වත්මන් ශ්‍රී ලංකාවේ පවතින ආර්ථික වටපිටාවත් සමඟ දිනෙන් දින ඉහළ යන ජීවන වියදම හමුවේ සාමාන්‍ය ජනතාව පසුවන්නේ දැඩි පීඩනයකය. 

මේ බව තහවුරු කරමින් ජනලේඛන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුව විසින් අප්‍රේල් මාසයට අදාළ නවතම නිල දරිද්‍රතා රේඛා (Official Poverty Line) වාර්තාව මුදා හැර තිබේ.

එම නිල වාර්තාවට අනුව, මෙරට තුළ පුද්ගලයෙකුට තමන්ගේ මූලික අවශ්‍යතා (ආහාර, ඇඳුම් පැළඳුම්, නවාතැන් ආදී) සපුරාලීම සඳහා මසකට අවශ්‍ය වන අවම වියදම රුපියල් 17,117 දක්වා කැපී පෙනෙන ලෙස ඉහළ ගොස් ඇත.

📈 මාර්තු මාසයට වඩා වර්ධනයක්

පසුගිය මාර්තු මාසයේ දත්ත දෙස බැලීමේදී මෙරට නිල දරිද්‍රතා රේඛාව සටහන් වී තිබුණේ රුපියල් 16,690ක් ලෙසය. ඒ අනුව මාර්තු මාසයට සාපේක්ෂව අප්‍රේල් මාසය වන විට එක් පුද්ගලයෙකුගේ අවම ජීවන වියදම රුපියල් 427කින් ඉහළ ගොස් තිබේ.

මූලික අවශ්‍යතා සපුරාලීම සඳහා පුද්ගලයෙකුට මසකට අත්‍යවශ්‍යම වන අවම මුදල් ප්‍රමාණය මෙම නිල දරිද්‍රතා රේඛාව මඟින් රජය විසින් ඇස්තමේන්තු කරනු ලබන අතර, මෙම අගය ඉහළ යාමෙන් පැහැදිලි වන්නේ වෙළෙඳපොළ භාණ්ඩ හා සේවා මිල ගණන්වල පවතින වෙනස් වීම්ය.

🗺️ දිස්ත්‍රික්ක මට්ටමින් වියදම් වෙනස් වූ හැටි

ලංකාවේ පවතින නාගරික සහ ග්‍රාමීය වටපිටාව අනුව දිස්ත්‍රික්කයෙන් දිස්ත්‍රික්කයට ජීවත් වීමට අවශ්‍ය වන අවම වියදම් සීමාවන් වෙනස් වන බව මෙම වාර්තාව පෙන්වා දෙයි.

* ඉහළම වියදම

කොළඹ දිස්ත්‍රික්කය : අප්‍රේල් මාසයේ වාර්තාවට අනුව ජීවත් වීමට වැඩිම වියදමක් දැරීමට සිදුව ඇත්තේ කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ ජනතාවටය. එහි එක් පුද්ගලයෙකුට මසකට අවශ්‍ය අවම වියදම රුපියල් 18,461ක් ලෙස සටහන් වේ.

* අවම වියදම

මොනරාගල දිස්ත්‍රික්කය : දරිද්‍රතා රේඛාවට අනුව මෙරට අඩුම ජීවන වියදමක් වාර්තා වී ඇත්තේ මොනරාගල දිස්ත්‍රික්කයෙන් වන අතර එය රුපියල් 16,367ක් ලෙස දැක්වේ.

👨‍👩‍👧‍👦 සාමාන්‍ය පවුලකට මෙයින් සිදුවන බලපෑම කුමක්ද?

රජයේ මෙම සංඛ්‍යාලේඛන දෙස ප්‍රායෝගිකව බැලීමේදී, සාමාජිකයන් හතර දෙනෙකුගෙන් (4) යුත් සාමාන්‍ය ශ්‍රී ලාංකික පවුලකට තම මූලිකම අවශ්‍යතා පමණක් සපුරා ගැනීමට වුවද මසකට අවම වශයෙන් රුපියල් 68,000කට වැඩි මුදලක් අනිවාර්යයෙන්ම සෙවිය යුතු වේ.

අධ්‍යාපන වියදම්, සෞඛ්‍ය වියදම් සහ ප්‍රවාහන ගාස්තු වැනි බාහිර වියදම්ද එකතු වූ විට මෙම මුදල මීට වඩා බෙහෙවින් ඉහළ යන බැවින්, ස්ථිර මාසික ආදායමක් ලබන මධ්‍යම පාන්තික ජනතාවටද තම පවුලේ ආර්ථිකය කළමනාකරණය කරගැනීම ඉදිරියේදී තවදුරටත් සංකීර්ණ වනු ඇත.